Illustrator

10 maart 2017

Johannes 18:33

Muziektip: Wie gelooft van ‘Ralph van Manen’

Het zweet brak me uit tijdens het tekenen van deze Bijbelpagina. Het was net alsof ik de doorns op mijn eigen hoofdhuid voelde kriebelen. Echt waar.

Wat een akelige lange doorns. Wat een griezelig aanwezige rode kleur. Waar ben ik toch mee bezig?! …dat ik mijn vingers zo durf te branden aan het tekenen van een dóórnenkroon.

Dat is een martelding. Dat is bedoeld om te vernederen. Te pijnigen. Onze Koning kreeg een doornenkroon. En ik zit gewoon hier, aan mijn keukentafel, in een waterig zonnetje, omringd door mijn hobbyspulletjes en met een lekker kopje koffie… de takken met grijs potlood te tekenen… de doorns… Ik volg de lijnen nogmaals met een dikkere zwarte pen, de doorns krijgen spitse punten… ik voel ze bijna van binnen. Het doet zo zeer. Mijn Jezus, Iemand die me zo dierbaar geworden is in de loop van het leven… Het is bijna alsof ik de kroon voor Hem teken, de kroon die Hij moet dragen… maar ik wil het Hem niet aandoen!

 

Mijn gedachten gaan hun eigen loop… Welke soldaat durfde de takken tot een krans te vlechten? Ik moet er eerlijk gezegd niet aan denken. Het plukken van bramen in het najaar vind ik heerlijk om te doen. Een zonnige middag met een emmertje de wilde natuur in. Maar dan wel met handschoenen aan, lange mouwen en een stevige spijkerbroek om de doorns van de braamstruik uit mijn lijf te weren. En dan nog prikken ze er soms doorheen, die geniepige doorntjes! En dan gaat het om een bráámstruik. Dat is niets vergeleken met de grote spijkerachtige doorns die Jezus op Zijn Hoofd kreeg gedrukt. In Zijn Hoofdhuid!

De soldaat die de doornenkroon op Jezus hoofd drukte, heeft niet geweten dat hij daarmee iets heel wezenlijks deed. Hoe gruwelijk ook, niet om aan te zien hoe de bloeddruppels er langs heen lopen… Genesis 3:18

Jezus kwam om de vloek van zonde te verbreken. Hij heelt de breuk die er tussen God en mens is ontstaan in Genesis. Toen de zonde zijn zwartheid over de aarde uitgoot, kwamen er ook doorns aan de struiken en distels uit de aarde. Het is een onderdeel van de zondeval die Jezus hier op zich neemt om de macht te verbreken. Elk gedeelte van Jezus lijden is beschreven om ons ervan bewust te maken dat niets voor niets was. Niets is zomaar zoals het gebeurde.

 

Terwijl ik de doorns teken en terwijl ik probeer het gedraai van de takken om elkaar heen, logisch te houden, besef ik ook dat Hij dit deed voor mij. En terwijl ik de pijn bijna voel, voel ik direct hoe mijn dankbaarheid nog dieper in mijn hart naar beneden zakt. Paars, veel paars als de kleur van het lijden en de kleur van koninklijk smeur ik dik op de pagina, overvloeiend naar het rood van bloed. Veel rood, veel bloed. En ook de kleur van liefde, véél liefde… Ik besef opeens dat Hij erbij is en dat ik met Hem in gesprek ben… Ja, Hij droeg die doornenkroon voor mij… en daarom leef ik nu en … wat kan ik anders? Ik teken de kroon voor Hem en … ik aanbid Hem!

Kees Kraayenoord ‘is dat, is dat mijn Koning?’

 

 

 

 

Pin It on Pinterest

Share This
%d bloggers liken dit: